ΟΞΕΙΑ & ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΤΙΔΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η παγκρεατίτιδα αποτελεί μία σύνθετη και δυνητικά απειλητική για τη ζωή παθολογική οντότητα, η οποία χαρακτηρίζεται από φλεγμονώδη προσβολή του παγκρεατικού παρεγχύματος και διαταραχή τόσο της εξωκρινούς όσο και της ενδοκρινούς λειτουργίας του οργάνου. Διακρίνεται σε δύο βασικές μορφές: την οξεία και τη χρόνια παγκρεατίτιδα, οι οποίες αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εκφάνσεις μιας κοινής παθοφυσιολογικής διεργασίας, με διακριτή όμως κλινική πορεία και θεραπευτική προσέγγιση.

Η κατανόηση των μηχανισμών που διέπουν την έναρξη και εξέλιξη της νόσου είναι κρίσιμη, καθώς επηρεάζει άμεσα τη διαγνωστική στρατηγική και τη θεραπευτική αντιμετώπιση.

ΟΞΕΙΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΤΙΔΑ

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

Η οξεία παγκρεατίτιδα χαρακτηρίζεται από πρόωρη ενδοπαγκρεατική ενεργοποίηση των πεπτικών ενζύμων, κυρίως της θρυψίνης, εντός των πυραμοειδών κυττάρων. Η ενεργοποίηση αυτή οδηγεί σε:

  • Αυτοπεψία του παγκρεατικού ιστού
  • Διαταραχή της κυτταρικής ακεραιότητας
  • Απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτταροκινών (IL-1, IL-6, TNF-α)
  • Ενεργοποίηση του συμπληρώματος


Η τοπική φλεγμονή μπορεί να εξελιχθεί σε συστηματική φλεγμονώδη αντίδραση (SIRS), οδηγώντας σε πολυοργανική ανεπάρκεια.

Κεντρικό ρόλο διαδραματίζουν επίσης:

  • Διαταραχές της ενδοκυττάριας ομοιόστασης ασβεστίου
  • Οξειδωτικό στρες
  • Μιτοχονδριακή δυσλειτουργία
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

Οι κυριότερες αιτίες είναι:

Χολολιθιασική παγκρεατίτιδα

Απόφραξη του φύματος του Vater από χολόλιθο → παλινδρόμηση χολής → ενεργοποίηση ενζύμων.   

Αλκοολική παγκρεατίτιδα

           Το αλκοόλ:

  • Αυξάνει την έκκριση ενζύμων
  • Προκαλεί τοξική βλάβη στα ακιναρικά κύτταρα
  • Επηρεάζει τη ροή του παγκρεατικού υγρού 


Υπερτριγλυκεριδαιμία (>1000 mg/dL) 

Ιατρογενής

Π.χ. μετά από ERCP 

Φαρμακευτική, τραυματική, λοιμώδης, γενετική

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Η οξεία παγκρεατίτιδα εκδηλώνεται με:

  • Έντονο επιγαστρικό άλγος, συχνά διαξιφιστικό
  • Αντανάκλαση προς ράχη
  • Ναυτία και έμετο
  • Ειλεό


Σε βαριές μορφές:

  • Υπόταση και shock
  • Αναπνευστική δυσχέρεια (ARDS)
  • Νεφρική ανεπάρκεια


Κλινικά σημεία όπως Cullen και Grey Turner υποδηλώνουν αιμορραγική μορφή.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ

Η διάγνωση τίθεται όταν υπάρχουν ≥2 από τα εξής:

  1. Τυπικός πόνος
  2. Αμυλάση/λιπάση >3x
  3. Απεικονιστικά ευρήματα
ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ
  • Υπερηχογράφημα: ανάδειξη χολολιθίασης
  • CT: εκτίμηση νέκρωσης
  • MRI/MRCP
  • Ενδοσκοπικός Υπέρηχος (EUS) για μικρολιθίαση
ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ (ATLANTA)
  • Ήπια
  • Μέτρια
  • Σοβαρή (εμμένουσα οργανική ανεπάρκεια >48h)
ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
Τοπικές
  • Οργανωμένες νεκρώσεις(πχ. σηπτικές)
  • Ψευδοκύστεις
  • Walled-off necrosis
Συστηματικές
  • SIRS(Σύνδρομο Συστηματικής Φλεγμονώδους Απόκρισης)
  • Πολυοργανική ανεπάρκεια
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
Υποστηρικτική θεραπεία
  • Επιθετική ενυδάτωση (Ringer Lactate)
  • Αναλγησία (opioids)
Διατροφή
  • Πρώιμη εντερική σίτιση
  • Αποφυγή παρεντερικής
Αντιμετώπιση αιτίας
  • ERCP σε χολαγγειίτιδα
  • Χολοκυστεκτομή
Επεμβατικές τεχνικές
  • Drainage συλλογών
  • Ενδοσκοπική νεκροσεκτομή

ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΤΙΔΑ

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

Η χρόνια παγκρεατίτιδα χαρακτηρίζεται από:

  • Προοδευτική ίνωση
  • Καταστροφή  πυραμοειδώνκυττάρων
  • Διαταραχή πόρων


Ο ρόλος των παγκρεατικών κυττάρων είναι καθοριστικός, καθώς ενεργοποιούνται και οδηγούν σε εναπόθεση κολλαγόνου.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ (TIGAR-O)
  • Τοξικο-μεταβολικήαιτιολογία (αλκοόλ, κάπνισμα)
    • Ιδιοπαθής
    • Γενετική
    • Αυτοάνοση
    • Υποτροπιάζουσα οξεία παγκρεατίτιδα
    • Αποφρακτική
ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
  • Χρόνιος πόνος
  • Στεατόρροια (>90% απώλεια εξωκρινούς λειτουργίας)
  • Διαβήτης τύπου 3cή παγκρεατογενής, ο οποίος εμφανίζεται μετά από μερική ή ολική παγκρεατεκτομή ή παγκρεατοδωδεκαδακτυλική εκτομή
ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Απεικονιστικά:

  • CT: αποτιτανώσεις
  • MRCP
  • ERCP


Λειτουργικά tests:

  • Ελαστάση κοπράνων
ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Συντηρητική
  • Διακοπή αλκοόλ/καπνίσματος
  • Αναλγησία (step-up)
  • Παγκρεατικά ένζυμα
Ενδοσκοπική
  • Stenting πόρου
  • Αφαίρεση λίθων
Χειρουργική
  • Drainage procedures
  • Pancreatic resection
ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
  • Ψευδοκύστεις
  • Στένωση χοληδόχου
  • Καρκίνος παγκρέατος
ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΤΑΣΕΙΣ

Η σύγχρονη προσέγγιση περιλαμβάνει:

  • Multidisciplinary management
  • Ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές
  • Εξατομικευμένη θεραπεία


Η χρήση του Ενδοσκοπικού Υπερήχου (EUS) και της ERCP έχει μεταμορφώσει τη διαγνωστική και θεραπευτική στρατηγική.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η οξεία και η χρόνια παγκρεατίτιδα αποτελούν φάσματα της ίδιας παθολογικής διεργασίας, με σημαντικές επιπτώσεις στη νοσηρότητα και θνητότητα. Η έγκαιρη διάγνωση, η κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών και η εφαρμογή σύγχρονων θεραπευτικών τεχνικών αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της επιτυχούς αντιμετώπισης.

Η πρόοδος της επεμβατικής γαστρεντερολογίας επιτρέπει πλέον όχι μόνο την καλύτερη διαχείριση των επιπλοκών αλλά και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών, καθιστώντας τη νόσο περισσότερο ελεγχόμενη και προβλέψιμη.

Είμαστε εδώ για να σας βοηθήσουμε

Στη Gastrocyprus, ο Δρ Αλέξιος Μαχαιρίδης, γαστρεντερολόγος Λεμεσός, προσφέρει αξιόπιστη και ανθρώπινη ιατρική φροντίδα.